काव्यधारा

तु गेल्यावर फिके चांदने,घरपरसुही फिके फिके
मुले मांजरापरी मुकी अन् दर दोघांच्या मध्ये धुके

तु गेल्यावर घरातदेखील पाऊल माझे अडखळते
आणि आटुनी हवा भवतीची श्वासास्तव मन तडफडते

तु गेल्यावर या वाटेने चिमणीदेख़ील नच फिरके
कसे अचानक झाले नकळे सगळे जग परके परके

तु गेल्यावर जडून पनगत लागे पिंपळ हाय गळू
गलयातले मम झुरते गाणे वात मरते हळूहळू

तु गेल्यावर दो दिवसांस्तव जर ही माझी अशी स्थिती
खरीच माझ्या आधी गेलीस तर मग माझी कशी गती?

बा.भ.बोरकर(चांदनवेल)